سال ۱۹۱۸. فابیان بالینت مجبور می‌شود در جبهه ایتالیا انسان‌ها را بکشد. در خانه، پسرانش کشیش را که معشوقه مادرشان است، در رودخانه کراسنا غرق می‌کنند. همسر فابیان دیوانه می‌شود. بالینت پس از بازگشت به خانه، کالسکه ران شخصی بارون می‌شود.

گروهی از دهقانان بدون زمین مجارستانی، کار به عنوان کارگران مهاجر را در مزرعه‌ای در شمال آلمان می‌پذیرند که دستمزد خوبی دارد و همسران و خانواده‌هایشان نیز اجازه دارند آن‌ها را همراهی کنند. با وجود اینکه در بحبوحه جنگ جهانی دوم هستند، وضعیت نسبتاً خوبی دارند. با این حال، وقتی شاهد رفتاری می‌شوند که با اسیران جنگی و دیگرانی که چندان مورد لطف نیستند می‌شود، در پایان برداشت محصول سال، تصمیم می‌گیرند به مجارستان بازگردند و به سرعت در جریان‌های جنگ گرفتار می‌شوند.

در بوداپست سال ۱۹۴۴، یک ساعت‌ساز، یک کتاب‌فروش و یک نجار در یک کافه همراه با صاحب آن در حال نوشیدن هستند که غریبه‌ای به آن‌ها ملحق می‌شود. ساعت‌ساز یک فرضیه را مطرح می‌کند که زندگی آن‌ها را برای همیشه تغییر خواهد داد.

در مجارستان دهه ۱۹۳۰، لورینتس پارسن نگی، یک اشراف‌زاده جوان، دچار بیداری اخلاقی می‌شود. او زندگی مرفه خود را رها می‌کند تا به تشکیلات زیرزمینی سوسیالیستی بپیوندد و با واقعیت‌های تلخ مبارزه طبقاتی و نزدیک شدن به جنگ جهانی دوم روبرو شود.

رئیس صومعه در حال مرگ است و با نزدیک شدن به زمان انتخاب رئیس جدید، اعضا به دو گروه تقسیم می‌شوند. راهبه‌های جوان‌تر به رهبری ویرجینیا، خواهان تغییر جزم‌اندیشی‌های سخت‌گیرانه مذهبی هستند و خواستار تاسیس یک مدرسه مدرن با علوم واقعی، ساخت حمام و ایجاد فضایی آزادتر هستند. نامزد آن‌ها خواهر ماگدولنا است که در دانشگاه‌های غیرمذهبی نیز تحصیل کرده است. طلبه‌ها نیز به رهبری ارژی کیرالی، علیه انضباط سخت‌گیرانه راهبه‌های قدیمی‌تر و فضای افسرده این موسسه شورش می‌کنند. با این حال، ماگدولنا نمی‌خواهد در این مبارزه درگیر بماند، زیرا از کشش گناه‌آلود ویرجینیا نسبت به خود و ابزارهایی که ویرجینیا برای پیروزی به هر قیمتی استفاده می‌کند، بیزار و گریزان است.

در این کمدی درام غیرمعمول، کرکس تصور می‌کند که پلیس به دنبال اوست، در حالی که این فقط یک شوخی از طرف دوستانش است. او به زادگاهش بازمی‌گردد؛ جایی که در گذشته متهم شده بود یک داروساز یهودی و همسرش را به نازی‌ها تحویل داده است. کرکس در حالی که دوستانش او را تعقیب می‌کنند، تلاش می‌کند بفهمد چه بلایی سر آن زوج پس از تبعید آمد. پس از اینکه دوستانش او را در یک دادگاه ساختگی محاکمه و محکوم می‌کنند، کرکس ناامید شده و اقدام به خودکشی می‌کند. برای روایت این داستان که در دوران محاکمه آیشمن می‌گذرد، از فلاش‌بک و توهم استفاده شده است. این فیلم و آنتال پاگر، بازیگر آن، پس از انتشار مقاله‌ای در مجله ورایتی در ۲۳ آوریل ۱۹۶۷ که پاگر را به دلیل بازی در یک فیلم یهودستیزانه در طول جنگ جهانی دوم به همکاری با نازی‌ها متهم کرد، با جنجال‌های ناخواسته‌ای مواجه شدند.

وقتی یک معلم زبان لاتین مقاله‌ای درباره ژنرال کارتاژی، هانیبال، منتشر می‌کند، به سرعت به عنوان یک نابغه مشهور مورد تحسین قرار می‌گیرد، اما در واقع به پیاده‌نظام ناخواسته سیاستمداران راست افراطی تبدیل شده است.